Uzun zaman oldu; İlk kez böylesine uzağız birbirimize. Bütün gençliğimizi düşünüyorum·••

Lions ışıkları söndü! Prematüre bebekler ağlamıyor artık. Ana haber bültenleri, hava durumu, İnternet mesajları, duvar yazıları, Bir şehir efsanesi ardına bırakılmış… Avuçlarıma mutlu sonlar getiren, Buğulanmış Ergin gözlerimde, Son duyduğum ses, kalanın son ihaneti. Belki yalnızca sokaklarını dolaştığım, Bu şehri terk ediyorum. Boş bir bavul gibi bırakıp kendimi sokaklara, Sürüklenip gelip geçenle, Ve ...

Sıcak bir Temmuz sabahı, Bugün sana Salacaktaki yeni evimden yazıyorum. Güneş kızıllığını hafifçe gökyüzüme dokundurmaya başladı. Her yer rengârenk, hayatım gibi endişeli ve sorunlu·••

Temmuz geldi… Ağustos böcekleri gibi, Senlen böyle kaç zaman, Geçip gidivermişti velhasıl… Gün kahkahaları olduk, Bir kutu kibrite, Bir tutuşmalık çırpınmalar, Yanıyoruz şimdi sevgilim… Solmuş gitmiş rengi külün, Gökyüzün simsiyah, Bir bir uçuyoruz şimdi… Vesikalık konuşmalar ve kayıp gözyaşları. Nasılda başıboş geçiyor zaman. Üsküdar’ın Salacağın, Moda’nın, Terennüm tadı bu aşkların, Aciz ve merhametsiz bu sevgilerin, Bir hatırası ...

Konstantin; Flora, artık bir söz fahişesi. Hadi vurun beni; Sonsuzluğa gömün. Flora, artık bir yüz şaibesi… … Nede olsa o bir yar değil artık Nede olsa o; O değil… Sömürün artık… … Ergin Borobey    

Günaydın Bephonka; Günler belirgin bir biçimde uzadı. Artık akşamları güneş daha yoğun ve ürkütücü. Sanırım yaz geldi... ... Güneş batmaya yakın, Ürkütücü ve görkemliğine inat Umut yüklüyor insanlara. Yarına bir umut... Akşam sahilleri daha güzel oluyor bu günlerde Yakamoz denize düştüğünde, Bambaşka bir ahenge bürünüyor şehir. Yüreğimin sesini dinliyorum... ... O gün senden kopmayı düşündüğümde, kendimi ...

Gece yarısı. Sokaklar ıssız, perdeler çekilmiş Ve yollar; Terk edilmiş bir sessizlik içinde. Zamansız yağan ahlaksızlık Bir cadde kenarında, Karanlığa gömülmüş... ... Şehir rivayetlerle dolu. Sokak aralarına karışan, Linç edilmiş yalnızlıklar Birikmiş öfkelerle sonsuz... Bir ihanet, bir aşk Biraz ergen yalnızlık... Kimse yaşamıyor hakikat bu İnsanlar masum insanlar suçlu; Her insan yaşandıkça ölüyor. Ve herkes yaşattıkça güçlü. Hayat bu ...

Sen yoksun... Şimdi herşeyi eksik İstanbul'un, Şimdi; uçup gidiyor nazeninde Üsküdar'dan salacağa bir ömür... ... Sen "metropol" güzeli; Nisa'nın sevdası sende meçhul Bekareti mavi düşlerinde... Sen de bilirdin bir zamanlar, Geceleri sokak sokak gezen Bir kandil gibi ömrünü aydınlatan O esrik sözlerin efendisiydim.   ... Sen "yoklama" güzeli; Senin ıssız sokakların var bilirim Deniz kıyılarında beslediğin O tükenmez ...

Bahar geldi. Hadi sende gel... Bu aşkın adı yok, sonu sonsuz... Bu mavi telaşa kapıldık sahipsiz. Bi gidip bi geliyor mevsim, Salacağa, üsküdara Bahar geldi hadi sende gel... İlk defa yaşamış gibi hayatı, Ve yeniden doğmuş gibi; Sen, ben ve dünya. Üçümüz! İçimden geldi hadi sende gel... Bu deniz seni yaşıyor üstüme ...

Sıcak bir ilkbahar akşamı Üsküdar… Suare olmuş koşuşturmalar ve vapur iskelesinde duran kalabalık. Yan yana, birbirlerinden habersiz susarak konuşan insanlar,