Hayat kimseyi beklemiyor... Mücadelelerle geçsede bir ömür, izin verdiği kadar güçlüyüm. Zamanla, hayatımda iyi olan şeylerin yok olduğunu hissedebiliyorum. Ne acı ki; yarım kalan, yaşayabilecekken vazgeçilen günlere ağlamakla geçiyor ömür... Bu günlerde baktığım, gördüğüm, dokunduğum her şey canımı yakıyor... Hiçbirşey eskisi gibi değil... Ve hiçkimse... Hayatın ...

Saat 14:30 Uzun bir sessizliğin ertesi, tenime henüz güneş değmemiş Hafif rüzgar ve yağmur.Soğuk bir beyoğlu günlüğünden. İnsanların koşuşturması ve bakışmalar arasında geçen kimi iyi kimi kötü niyetli zamanlar. Aslında pekte önemi yok bunun.Hayatı çok güldürdük; Ama hayat bizi hiç ....

Savaş, mahvetmek bilimidir.Ve buna sebep olan herşeyin arkasında bir amaç yatar.Hayat, felaket, yalnızlık, yüzüstü bırakılmışlık, yoksulluk zaten kendine göre kahramanları olan savaş alanlarıdır.Birileri birşeyler katıyor buna.Gayet rahat yaşadığımız günümüzde kendimize ayırdığımız zaman için verebileceğimiz hesaplarımız olmalı.Amaçsız bir hayat zaten erken ...

Ve Sonbahar... Bir zaman geçmiş hayatımdan. Kandiller sönmüş! Zaten yaşanmıyor anılar... Zaman-ı hüzün ki ;Ansızın bir dokunuş! Albümlerde tarih olmuş eskimiş fotoğraflar. Buz kesilmiş yüreklerde artık her sabah yeni bir soğukla başlar. Ve birazda sen kokuyor buralar. Ben artık üşüyorum... Kıyıya vurmuş hayallerimin hüzün zamanını kokluyor yüreğim. Vakt-i ömrü çoktan ...

Sonbahar sonları... Zaten karlarda yağmaya başlar yakında. Bilmezsin Üşüyorum... Mevsim döngülerinin sonundan bir lahza daha koparmış üşümüş ellerim. Buralarda zaman hep aynı geçiyor.Gözyaşlarımda sakladığım hayatımın kıyısındayım. Bir başka hüzün kalplerden düşünce gözlerime,yaşadıklarımdan uzun; Bugün Son gemide ayrıldı limandan.Eskimiş nefeslerimin soluğu kesik zamanı.Sen ben ve deniz... Nereden ...

Hani derlerya ya bu deveyi güdeceksin yada bu diyardan gideceksin.Eskiden gidilirdi ama şimdi bir yerlerede gidilmiyor.Deveyi güdemeyende aynı güdende aynı.Hayat ve insanlar çok değişti.Öyleki Eskiler kendilerinden sonra gelecek olanlara söylenecek söz bırakmadılar söylenecek ne varsa daha önceden söylendi.Yıllarca kandırılmanın içgüdüsü ...

Neye kime yetişmeye çalışıyorsak geç kalıyoruz bazen. Kaç tane dünyadayız yada neyi yaşıyoruz Neye kime yetişmeye çalışıyorsak geç kalıyoruz bazen Kaç tane dünyadayız yada neyi yaşıyoruz? Kendi problemlerimize mi yoksa herkesin peşinden koşup birşeylere mi yetişmeliyiz. Zaman yeter mi? Biraz yazayım içinde hayat olsun ...

Adına hayat dediğimiz bu zaman tünelinin içinde kimler kaybolup gitmedi ki... Adına hayat dediğimiz bu zaman tünelinin içinde kimler kaybolup gitmedi ki... Daima kalabilmek için zamanı geldiğinde çekilmek gerekir.Bazende beklemek gibi birşey işte... Kamera arkası yada hayatın arka sokakları veya bizim bilmediğimiz ama bizim hayatımızla ...

İstanbul Gençliğini Sokaklarda Kaybetmişti...Yıllar önce ince belli siyah kalemimden dökülen yazılardan bir tanesi. Sıcak, bunaltıcı ve bir o kadar da sessiz bir gün.Beyoğlu’nun o çocuk seslerine karışan kırık kaldırımlı evlerin birinde tek başıma verdiğim mücadelemin yanında geçmişimi, bugünümü ve geleceğimi düşünürken... ...

Hava çok sıcak henüz derecesini bilmiyorum ama hissedebildiğim kadarı ile durum bu. Günün en zorlu saatleri,ortama alışma süreci. Ne yazmalıyım sizce? Bu saatten sonra aklıma gelen herşeyi yazmam en doğrusu.Çünkü Kalp ne ile dolu ise dudaklardan o dökülür... En azından sığındığım haklılık payım bu.Haksızmıyım? Hepimiz ...