Savaş, mahvetmek bilimidir.Ve buna sebep olan herşeyin arkasında bir amaç yatar.Hayat, felaket, yalnızlık, yüzüstü bırakılmışlık, yoksulluk zaten kendine göre kahramanları olan savaş alanlarıdır.Birileri birşeyler katıyor buna.Gayet rahat yaşadığımız günümüzde kendimize ayırdığımız zaman için verebileceğimiz hesaplarımız olmalı.Amaçsız bir hayat zaten erken ...

Ve Sonbahar... Bir zaman geçmiş hayatımdan. Kandiller sönmüş! Zaten yaşanmıyor anılar... Zaman-ı hüzün ki ;Ansızın bir dokunuş! Albümlerde tarih olmuş eskimiş fotoğraflar. Buz kesilmiş yüreklerde artık her sabah yeni bir soğukla başlar. Ve birazda sen kokuyor buralar. Ben artık üşüyorum... Kıyıya vurmuş hayallerimin hüzün zamanını kokluyor yüreğim. Vakt-i ömrü çoktan ...

Sonbahar sonları... Zaten karlarda yağmaya başlar yakında. Bilmezsin Üşüyorum... Mevsim döngülerinin sonundan bir lahza daha koparmış üşümüş ellerim. Buralarda zaman hep aynı geçiyor.Gözyaşlarımda sakladığım hayatımın kıyısındayım. Bir başka hüzün kalplerden düşünce gözlerime,yaşadıklarımdan uzun; Bugün Son gemide ayrıldı limandan.Eskimiş nefeslerimin soluğu kesik zamanı.Sen ben ve deniz... Nereden ...

Neye kime yetişmeye çalışıyorsak geç kalıyoruz bazen. Kaç tane dünyadayız yada neyi yaşıyoruz Neye kime yetişmeye çalışıyorsak geç kalıyoruz bazen Kaç tane dünyadayız yada neyi yaşıyoruz? Kendi problemlerimize mi yoksa herkesin peşinden koşup birşeylere mi yetişmeliyiz. Zaman yeter mi? Biraz yazayım içinde hayat olsun ...

Adına hayat dediğimiz bu zaman tünelinin içinde kimler kaybolup gitmedi ki... Adına hayat dediğimiz bu zaman tünelinin içinde kimler kaybolup gitmedi ki... Daima kalabilmek için zamanı geldiğinde çekilmek gerekir.Bazende beklemek gibi birşey işte... Kamera arkası yada hayatın arka sokakları veya bizim bilmediğimiz ama bizim hayatımızla ...

İstanbul Gençliğini Sokaklarda Kaybetmişti...Yıllar önce ince belli siyah kalemimden dökülen yazılardan bir tanesi. Sıcak, bunaltıcı ve bir o kadar da sessiz bir gün.Beyoğlu’nun o çocuk seslerine karışan kırık kaldırımlı evlerin birinde tek başıma verdiğim mücadelemin yanında geçmişimi, bugünümü ve geleceğimi düşünürken... ...

Hava çok sıcak henüz derecesini bilmiyorum ama hissedebildiğim kadarı ile durum bu. Günün en zorlu saatleri,ortama alışma süreci. Ne yazmalıyım sizce? Bu saatten sonra aklıma gelen herşeyi yazmam en doğrusu.Çünkü Kalp ne ile dolu ise dudaklardan o dökülür... En azından sığındığım haklılık payım bu.Haksızmıyım? Hepimiz ...

Artık zaman küs tutmuş son sarı yapraklarda yürüme zamanıdır. Parmaklarımın ucunda daha fazla anlamlaştırmaya çalıştığım saklı alışkanlıklarım. Ben Sonbahar´ı ilk zamanlarında seviyorum.Yapraklar dökülmeye yüz tuttuğunda hafif esen rüzgarların götürdüğü hüzün coğrafyasını ve her defasında içimden kopup giden yalnızlık sıcaklığının kayboluşunu belkide. Belkide sevmeyi ...

Eğer bir kisi, milyonlarca yıldızda sadece bir tane bulunan bir çiceği seviyorsa, o yıldızlara baktığında mutlu olmasına yeter bu... Hepimiz için bir dünya vardır. İyilikle kötülük, doğru ile yanlış bu dünyanın içinde el ele yürürler.Yaptığımız her şey,yaşadığımız hayat aslında bize verilmemiş ...

Büyük Düşünceler yürekten doğar... Bazen yeni hedefler belirleriz hayatımız için.Bir yelkenlinin içinde yaşamak gibi... İnsan hayatının bir yerinde durup düşünmeden bilemiyor gelecekte neler olup bittiğini.Çoğu zaman yorgun mu yada mutlumu olduğumuzu anlamayabiliriz... Ama düşünmeye başladığımızda tükenmiş ve bitmiş bulabiliriz kendimizi.Yada içimizde fırtınaların koptuğunu ...