ERGİN BOROBEY OFFİCAL WEB SİTE

İklimler·••

ERGİN BOROBEY — Thu, 12 Aug 2010 15:16:29 +0000

Uzun zaman oldu;
İlk kez böylesine uzağız birbirimize.
Hep yakın olmadığım için Üzgünüm…
…
Bütün gençliğimizi düşünüyorum.
Sen daha küçük bir dünya için ayrılmıştın,
Bense büyük bir çılgındım senin için.
Herkesin aradığı ve çok az kişinin bulduğu
O şeye zaten sahiptim…
Sonsuza dek sevmen için doğduğum tek insandın.
Bugün öldüğün için Üzgünüm…
…
Biliyor musun?
Kendimi kaybolmuş gibi hissediyorum.
İtiraf edebileceğimden çok daha fazla korkuyorum.
Günün birinde bana geleceğini düşünürdüm hep.
Ve seni gördüğüm o an söyleyeceğim ilk şeyi;
Bugün bulamadığım için Üzgünüm…
…
Koordinatlarım dağılmış, pusulam bozuk.
Kıyılara sürüklenen bir gemi gibi,
Sürekli bir şeylere çarpıyorum.
Daha önce hiç kaybolmamıştım…
Oysa; Sen benim olduğun sürece,
Kendimi hep bulabiliyordum.
Kaybettiğim için Üzgünüm…
…
Hala, hata yapıldığını düşünüyorum.
Ve yaşamın bunu düzeltmesini bekliyorum.
Sen benim gerçek mevsimimdin.
Dört Mevsim yaşayamadığım için Üzgünüm…
…
Seni Özledim;
Ve aslında herşeyi.
Dün gece rüyama girdin.
Bir bank kenarında görmüştüm seni.
Sadece bana bakıyordun…
Beni sevgili olarak sarmalayan,
Çocuk gibi duran gülüşünle…
Rüyadan geriye kalan tek şey,
Bir bütün huzur duygusu.
O duyguyla uyandım ve;
Ve mümkün olduğunca o duyguyu yaşamaya çalıştım.
Yine aynı şeyi yapıyorum,
Seni Özlüyorum…
…
Biliyor musun;
Ben her şey için özür dilerim.
Seninle daha çok ilgilenmediğim için Üzgünüm…
Böylece bir dakika bile yalnız,
Korkmuş ya da mutsuz olmayacaktın.
Neler hissettiğimi söylemek için uygun kelimeleri,
Bulmayı denemediğim için Üzgünüm…
Seninle kavga ettiğim için Üzgünüm…
Daha çok af dilemediğim için Üzgünüm…
Her gün giydiğin şeylere ve saç şekline,
Daha çok iltifat yağdırmadığım için Üzgünüm…
Ölümün bile seni benden koparamayacağı kadar,
Sana sımsıkı sarılmadığım için Üzgünüm…
…
Üzgünüm Sevgilim;
Gerçekten Üzgünüm…

‹Aʟoηє мαη› Lonely Days
“๑Ľoνє is Good”

Müzikle Beraber:

Bαzı hαyαtlar mükemmel bir çember çizerkeη, bαzıları farklı şekillere bürüηür. Doğrusu, herkesiη ηe yαpmαmαsı qerektiğiηi öğreηdiği bir αdαm olmαyı istemezdim. Bütüη bu kαyıplar beηim yolculuğumuη bir pαrçαsı oldu.Ancαk neleriη değerli olduğuηu αηlαmαmı sαğlαdı·••

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Merasim·••

ERGİN BOROBEY — Fri, 06 Aug 2010 13:20:42 +0000

Lions ışıkları söndü!
Prematüre bebekler ağlamıyor artık.
Ana haber bültenleri, hava durumu,
İnternet mesajları, duvar yazıları,
Bir şehir efsanesi ardına bırakılmış…
Avuçlarıma mutlu sonlar getiren,
Buğulanmış Ergin gözlerimde,
Son duyduğum ses, kalanın son ihaneti.
Belki yalnızca sokaklarını dolaştığım,
Bu şehri terk ediyorum.
Boş bir bavul gibi bırakıp kendimi sokaklara,
Sürüklenip gelip geçenle,
Ve gidiyorum işte!
Belki de sonsuza kadar.
Ve seni de;
Kaybolmuşluğun o korkularında,
Boşluğuna bırakıyorum…
Kıçını kırıp oturmayı öğrendiğin günden beri,
Alışılmışlığına inat, birkaç eşya, birkaç öteberi.
Donmuş spermlerim gibi,
Hazır tutuyorum yalnızlığı.
Gitmek neyse ne! Ne işe yararsa,
Al işte sana bir yalnızlık daha.
Alışta sok onu, “sok” cebine dedim ellerini.
İstemez toplu kalsın yalnızlığım,
Tıpkı resimlerdeki gibi…
Daha fazla kirlenmesin zaman!
Güncelle kendini;
Kaybolan farlara, sokak lambalarına,
Gelip geçen demir yığınlarına sor beni.
Ve koş kendi yalnızlığına.
Asansör hayat, işine gelirse…
Hepsi boş, sürgün felaket, basit bir aşağılık,
Bütün kirli hesapların koynuna at kendini,
Kapıları kırık, perdeleri çekilmiş,
İçinden hıçkırıklar sızan o boş antrede
Bir fahişenin yatağında ara beni.
Şimdi suçüstü bulmalı her şeyi.
Şimdi becermeli anıları,
Yırtınarak sessizce ve ölesiye…
Tarafsız bir intihar gibi yaşam,
Şimdi bir “son” bulmalı her yerde.
Bütün insanlığın;
Lions caddelerinde yüzlerine tükürmeli.
Ne kadar yaşam varsa hepsinden birer parça,
Ve sahiplendiğin ne varsa,
Savur her şeyi…
Bir intihar süsü verilmiş,
Son kadar belki de,
Ve belki de sonsuza kadar.
Her şeyi yüzüstü bırakıp,
Yalnızlığı ardıma gömdüm.
İçinde yeşeren ölünüm ben senin.
Ve senin son ölümün;
İşte gidiyorum…

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Oʟiмpos Mevsiмi·••

ERGİN BOROBEY — Thu, 29 Jul 2010 22:06:18 +0000

Sevgili Bephonka;

Sıcak bir Temmuz sabahı,
Bugün sana Salacaktaki yeni evimden yazıyorum.
Güneş kızıllığını hafifçe gökyüzüme dokundurmaya başladı.
Her yer rengârenk, hayatım gibi endişeli ve sorunlu.
Uzun zaman sonra ilk kez kendimi
yalnız ve paylaşımsız hissettim.
Görmesem de biliyorum ki şuan
duygu yüklü bu satırları okuyorsun.
Son zamanlarda yazmıyorum nedense.
Bunun klasik sebebi ise insanlar olmalı.
İnsanlar; her şeye bir neden olmak zorundalar.

…
Bugünlerde her şey sessiz.
İç çekici bir durumdan bahsediyorum!
Bir süre öncesine kadar varlıkları ile hayatımı dolduran çocuksu güzellikler,
artık büyüdüler ve burada oturmuyorlar.
Yalnızlığın tıpkı bir rüzgâr gibi içimde estiğini hissediyorum.
Bir sevgilim olsaydı ona her sabah bir çiçek alabilirdim.
Veya onu her hafta sonu bir sinemaya götürebilir patlamış mısır yiyebilirdim.
Oysa şimdi bunlardan sadece birini yapmak zorundayım·••
Uzun zamandan beri, umudu, mutluluğu, yaşamı tek bir kadın üstüne
şivelendirmiş olmaktan dolayı tanımlarımda yalnızım.
Oda çılgınlığını beraberinde sürükleyerek hayatımdan çekıp gitti.
Şuan ne hissettiğime karar verebilirim ama bedenim için aynı şeyi söyleyemem.
…
İnsanlar beni içime kapalı, nevrotik ve acı çeken biri olarak tanımlıyorlar.
Bu yanlış anlamanın nereden kaynaklandığını bir türlü bulamadım.
Ve bu sorun halen yaşanılmaz bir biçimde devam ediyor…
…
Hala içimde birşeylerin yaşam mücadelesi verdiğini hissediyorum.
Hayatımda sıkıntı ve karmaşa yaratmak isteyen insanlar,
kendilerini ve varlık nedenlerini açıklayamaz hale geldi.
Uydurulmuş hayaller, metalist sözler, içi boş kavramlar.
İnsanlar yaşamak yerine rol yapıyor nedense!
Bu çok acımasızca!
İnsanlar, derin endişeler, korkular, buhranlar, umursamazlıklar gibi
gerçek anlamda birer salgın hastalık haline dönüştüler…
…
Sana yazmış olduğum güncelerde müthiş güçsüz olduğumu
ve insanların görsel düşkünlüğünden şikayet ederdim.
Bu sabah uyandığımda Bilgisayarımı açıp “Msn” listemi temizledim.
Birkaç not aldıktan sonra kapağını kapayıp dolabıma koydum.
Sanırım bir süre başım ağrımayacak.
Biraz yaşamaktan bahsediyorum; Yaşamak…
…
Geç oldu,
Artık gitmeliyim·••

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

‹Yaz Sonu Mektupları›·•• ΅‹ஹєтяopoʟ Rüчαʟαяı-вєpнoηкα›΅

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Temmuz·••

ERGİN BOROBEY — Fri, 23 Jul 2010 01:43:02 +0000

Temmuz geldi…
Ağustos böcekleri gibi,
Senlen böyle kaç zaman,
Geçip gidivermişti velhasıl…
Gün kahkahaları olduk,
Bir kutu kibrite,
Bir tutuşmalık çırpınmalar,
Yanıyoruz şimdi sevgilim…
Solmuş gitmiş rengi külün,
Gökyüzün simsiyah,
Bir bir uçuyoruz şimdi…
Vesikalık konuşmalar ve kayıp gözyaşları.
Nasılda başıboş geçiyor zaman.
Üsküdar’ın Salacağın, Moda’nın,
Terennüm tadı bu aşkların,
Aciz ve merhametsiz bu sevgilerin,
Bir hatırası yok artık,
Kalın puntolarla yazıyorum bunları.
Kimse sevmiyor anla artık!
…
Sebepsiz ayrılıkları unutma!
Kendini kaybettiğin yaşamlara.
Teslim et her şeyini.
…
Uzağımda olsan bile,
Yakınlar sürer elbet.
Unutmuşun işte hayret!
…
Güneşin denizle birleştiği yerde,
bir yakamoz düşer içime.
Gözlerimde ışıldayan sonsuzluk iz kovalar.
Ve şimdi her ne kadar uzaktaysa umut,
Denize fırlattığım “can” kırıkları kadar!
Acımasız bir yaşam gibi,
Sonsuz bir ihtimal gibi;
Düşüme dokunuyor her şey…

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

Düşüʟüя вiя нαчαʟє zєvк αʟıηıя, вєʟкi нαʟα o вєsтєʟєя çαʟıηıя.
Gємiʟєя qєçмєчєη вiя uммαηdα·•• ΅‹ஹєтяopoʟ Rüчαʟαяı-soη›΅

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Konstantin…

ERGİN BOROBEY — Tue, 22 Jun 2010 15:22:44 +0000

Konstantin;

Flora, artık bir söz fahişesi.
Hadi vurun beni;
Sonsuzluğa gömün.
Flora, artık bir yüz şaibesi…
…
Nede olsa o bir yar değil artık
Nede olsa o; O değil…
Sömürün artık…
…
Ergin Borobey

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Sevgili Bephonka…

ERGİN BOROBEY — Tue, 01 Jun 2010 00:27:55 +0000

Günaydın Bephonka;
Günler belirgin bir biçimde uzadı.
Artık akşamları güneş daha yoğun ve ürkütücü.
Sanırım yaz geldi…
…
Güneş batmaya yakın,
Ürkütücü ve görkemliğine inat
Umut yüklüyor insanlara.
Yarına bir umut…
Akşam sahilleri daha güzel oluyor bu günlerde
Yakamoz denize düştüğünde,
Bambaşka bir ahenge bürünüyor şehir.
Yüreğimin sesini dinliyorum…
…
O gün senden kopmayı düşündüğümde,
kendimi ansızın uçurumun üzerine gerilmiş
bir tel üstünde yürüyen cambaz gibi hissetmiştim.
Dikkatimin dağılmaya başladığı o anlarda,
elimden tutmasaydın sanırım boşluğa yuvarlanabilirdim.
O an ölebilirdim…
…
Büyük bir boşlukta yokluğuna savrulan sözlerim,
dudaklarımda kendini beğenme ve kendini göklere
çıkarma arzusundan oluşuyordu…
Sana olan düşkünlüğüm,
senin kendini olağanüstü önemli hissetmene yol açıyor.
Yavaş yavaş, bu yalnızlık algısına alıştım…
Artık bunu bir yoksunluk olarak değil,
bana vermiş olduğun bir armağan olarak değerlendiriyorum…
Çünkü seni özlemek,
Güzel ve sade rastlantılardan oluşuyor…
…
Telefonlarda geçirdiğimiz o yalnızlık saatleri,
dünyayı bir yaşama alanından çıkarıyor,
Ve senin O baştan çıkarıcı sözlerin
hayatın düzenini değiştiriyordu…
…
Sen herkesin bana yakıştırdığı kişiliğe ait biri değilsin…
…
Dün senden hemen sonra Salacağa yürüdüm.
Aradığımda telefonun kapalıydı…
Yol boyunca gördüğüm insanlar yer yer kendilerinden geçiyor,
Kimse hiçkimseyi umursamıyor,
Ve ben baktıkça daha da kayboluyorlardı…
…
Gecenin ıslak caddelerinde,
herkes tedirgin.
Burada ne statü, nede sembol bulabilirsin.
Kökleri koparılmış gölgeler, yol boyunca uzuyor…
Deniz kenarında notlar alıyordum,
Ve şuanda onları sana yazarken, dışarıdan garip gürültüler geliyor.
Korkuyorum…
…
Yaşamın zor yollarında birlikte yürümek yerine acı çekiyoruz.
Hala yaşıyoruz ve hala beraberiz…
…
Sevgili Bephonka;
Seni yaşamaya başlamam gerektiğini düşündüğümde
yaşam belirtileri vermez oluyorsun…
Hayatımda karşılaştığım gerçek güçlükler,
birden bire farklı bir kişilik olmaktan,
ve bunun getirdiği sorumluluklardan doğuyor.
Gerçekte sen; Kendinden vermeyi başarabildiğin zaman,
bir duygu sağanağı oluşturabilir, ve böylece yalnızlığın kendini yineleyen
o sterilliğinde kuruyup gitmekten kurtulabiliriz…
…
Bu arada yeni bir iş buldum,
Tıpkı benden istediğin gibi…
Yeni işimde sadece iş yeni olduğundan değil,
Sanırım herşey daha yeni ve düzgün olacak…
Ama, duygusal anılarımın ve içimde yer kaplayan
büyük hayallerimin gizlenebileceği her yer aynı kalacak…
Sürekli süren bu huzursuzlukların bir kopyalarını sakladım.
Onlar sarsılmaz desteğim olacak…
…
Şimdi huzurunda diz dökmüş,
sessizce yakaran bir Metropol Çocuğuyum ben!
Ve ben seni çok özledim…
…
Günaydın Bephonka;
Gün; Seninle aydın…

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Metropol Rüyaları – Melankoli…

ERGİN BOROBEY — Mon, 24 May 2010 02:11:03 +0000

Gece yarısı.
Sokaklar ıssız, perdeler çekilmiş
Ve yollar;
Terk edilmiş bir sessizlik içinde.
Zamansız yağan ahlaksızlık
Bir cadde kenarında,
Karanlığa gömülmüş…
…
Şehir rivayetlerle dolu.
Sokak aralarına karışan,
Linç edilmiş yalnızlıklar
Birikmiş öfkelerle sonsuz…
Bir ihanet, bir aşk
Biraz ergen yalnızlık…
Kimse yaşamıyor hakikat bu
İnsanlar masum insanlar suçlu;
Her insan yaşandıkça ölüyor.
Ve herkes yaşattıkça güçlü.
Hayat bu işte…
…
Küfreden sarışın kadın,
Bana bakıyor;
Hani gözlerim Uykusuz,
Sana yakın, tenden uzakta.
Seni özlemekle sonsuz…
Küfreden sarışın kadın
Bak hala bakıyor;
…
Yorgun duruyor bakışlarım
Eski bir çapkın;
O şimdi pişman…
Çok zor oluyor buralar.
Bütün kaldırımlar aynı
Bütün yollar sana,
Şimdi hayat sende.
Herşey anlamsız…
Bakma önümü göremiyorum.
Çünkü sensiz;
Herşey sebep.siz…
…
Korkuyorum uzaklardan
Tıpkı beni bıraktığın gibi,
Senden uzakta durmaktan,
Korkuyorum…
…
Sanki herşey sende kalmış.
Yaşam ve ölüm,
Buralar artık tarihe geçici değil,
Arayıp durduğun,
Kayıp bir bölgeyim ben.
Sana yazılmış şiirden kalan
Son nokta gibi!
Silme böyleyim ben…
…
Üşüyorum ne olur.
Hadi, sende topla beni.
Sevişelim bugün, hadi gülelim…
Biliyor musun ?
En azından içimizde,
Hala, ölüm diye birşey var!
Ve hala yaşıyoruz ikimizde…

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Metropol Rüyaları…(Serçe-2)

ERGİN BOROBEY — Tue, 06 Apr 2010 02:41:56 +0000

Sen yoksun…
Şimdi herşeyi eksik İstanbul’un,
Şimdi; uçup gidiyor nazeninde
Üsküdar’dan salacağa bir ömür…
…
Sen “metropol” güzeli;
Nisa’nın sevdası sende meçhul
Bekareti mavi düşlerinde…
Sen de bilirdin bir zamanlar,
Geceleri sokak sokak gezen
Bir kandil gibi ömrünü aydınlatan
O esrik sözlerin efendisiydim.

…
Sen “yoklama” güzeli;
Senin ıssız sokakların var bilirim
Deniz kıyılarında beslediğin
O tükenmez eskimez tutkunun,
Son esiriyim…
…
Söyle harikulâdem
Biz kaç zamanı çaldık hayattan?
Gelmediğim yollar mıydı özlediğin?
Şimdilerde şiir yorgunu gözlerim.
Senin için yazılmış birkaç satır…
Okuduğun kadar masum.
Düşlerin gibi,
Ve ne çabuk eskitirdin
Daha dün gibi…
Şimdi yokluğunu bölüşüyoruz
Ben ve salacak…
Yeni sözler bulduk sen gelmeyeli
Onlar da bana “küfrediyor” tıpkı sen gibi…
…
Sen “toplama” güzeli;
Sen kendini belki bensiz sanarsın.
Yokluğun çok kalabalık,
Onla aramda birtek sen varsın.
O sövüştüğümüz telefon kulübeleri
Bir cinnet halinde kopuk ahize…
Gelip geçen demir yığınları
Hayatın gibi kalabalık…
Ve ömür;
Yokluğuna asi bir serseri takvim.
Şimdi her şey seni bekliyor.
Herşey hüzünlü bu günlerde
Sokaklar ıssız,
O boş antrede seni bekleyen
Bu adam artık “yakışıksız”.
…
Şimdi herşey ikimizde;
Seni bana beni sana saklayan
Söylenmemiş sözler var içimizde.
…
Şimdi salacakta kaldı adın
Ne bir martı ne bir vapur,
Yerlere dökülmüş yapraklarda yüzün
Birazdan güneş doğacak
Birazdan heryer hüzün…
…
Alıp götürdün işte, daha ergin bir zamana
Bir bahar mevsimi salacak kıyılarında…
Ne hayal ne de gerçek
Biz yaşadıkça;
Bu rüya ömür boyu sürecek…
…
Uyanma Serçe! Bu son rüya.
Uyanma!
Bir İstanbul daha yok bize…

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

Serçe: Rüya 34
Tevil: “O” bir an uyudu. Ve Serçe kuyuya düştü çırpındı. ”O” uyanamadı. Serçeyi çırpınırken gören ahaliden söz alimleri kuyuya baktı ve Hep birden dediler ki: O bizim. Şimdi düşünüp beraberce paylaşalım. Bizim her birimiz bir Adem-i alemdir… ”O” uyandı ve serçenin ardından bu rüyayı yazdı…

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Bahar Geldi…

ERGİN BOROBEY — Thu, 01 Apr 2010 20:30:06 +0000

Bahar geldi.
Hadi sende gel…
Bu aşkın adı yok, sonu sonsuz…
Bu mavi telaşa kapıldık sahipsiz.
Bi gidip bi geliyor mevsim,
Salacağa, üsküdara
Bahar geldi hadi sende gel…
İlk defa yaşamış gibi hayatı,
Ve yeniden doğmuş gibi;
Sen, ben ve dünya. Üçümüz!
İçimden geldi hadi sende gel…
Bu deniz seni yaşıyor üstüme üstüme
Ben sana inat sen ikimize.
Sen gitmeyi bilen toplama güzeli;
Öyle gel ki;
Duyulmaz olsun ayak seslerin;
Öyle bir gel ki;
Unutayım bir anda her şeyi…
Madem ki güzelsin;
Hadi şimdi gel…
Ayışığı gözlerimde serpe serpe
Gördüğüm yere çıkta gözlerin ışısın.
Aldatır bu esrik güzellik
Daha büyümedin sen çocuksun.
Ve yokluğun bir çocuk gibi içimde,
Doğmamış sessiz bir soluksun…
Şimdi bütün yalnızlıklarda şiirler
Senin için yazılır satırlara…
Ve bir yalnızlık;
Senin için yaşar Istanbul’da
Şimdi ben bir yalnızım
Şimdi bir hayta;
Şimdi bir vapur şimdi bir martı;
Ne olur durma;
Bahar geldi hadi sende gel…

Ergin Borobey

Müzikle Beraber:

“Yaşıyor ama uzaktaysam senden,bilki seni hiç unutmadım.
Ölüm değilse bizi ayıran,yazık olmuş hata yapmışız…
Senden ya da benden ne farkeder, şeytana uymuş aşkı yakmışız…”

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın

Benimkiler…

ERGİN BOROBEY — Tue, 16 Mar 2010 15:45:15 +0000

Uzun bir sessizliğin ertesi, tenime henüz güneş değmemiş
Hafif rüzgar ve yağmur.Soğuk bir beyoğlu günlüğünden.
İnsanların koşuşturması ve bakışmalar arasında geçen kimi iyi kimi kötü niyetli zamanlar.
Bir genç çocuğun düşlerinde geleceği;
Bir yaşlının hatıralarında geçmişi görebilmekten ibaret yaşanmışlıklar!
Hayatımda dünden emanet kırışıklıklar ve hüzünler
Zamanı geldiğinde sonu bilinmeyen bir oyuna açılan perdeler.
Az az yaşıyorum içimde geriye dönmeleri hiç sevmiyorum
Duymak istediklerimi söyleyemiyorum, hiç dokunmuyor hayat bana

İşte böyle geçiyor zaman…
Sizlere kendimden birşeyler vermek istiyorum…
Az ve öz ama saklı kalmasın hiçbirşey.

“Ne büyülenmiş bir can, ne tutuşmuş bir yürek,ne de görülecek bir rüya kalmış bu şehirde…
Sahi adı neydi sonsuza vurulmuş bu mavinin?” (Beyoğlu Günlükleri) 2009 Mart

“Anladım ki, bir bahar akşamı yazdan kalma bir günü yaşamak gibi deli biri olmayacağım senin için…Ne farklı bir ışık göreceksin gözlerimde, ne de ne ifade ettiğini benim için…”
(Üsküdar Günlükleri) 2010 Şubat

“Herkesin Gizli ihtiraslardan Arınıp Mesrur Olduğu Bir Dünya Hayal Ediyorum…”
Üsküdar Günlükleri) 2010 Mart

“ﮐﮐﮐSu dipleriηde alıηαη bir ηefesti sessizliğiη. Ne soylesem eksik kαlır iηcinirdi tüm sözcüklerim.Oysα,αdıηdαη otesiηi bilmezdim sokαk çıkmazlαrıyla kαrşılαrkeη güʟeç yüzüηü; İçimde koşe kαpmacαlαr bαşlαrdı·••
(Serçenin Günlüğü) 2009 Aralık

“Bir anlık cennetti yakaladığın,
içimde mavi sevdalardan kalma. İstanbul’a dair…”

Benzer Popüler Yazılar

12 Ocak 2009 — Sen Giderken…
23 Kasım 2009 — Metropol Rüyaları…(Serçe)
20 Eylül 2009 — Muhtemel…

Bu Yazıyı Paylaşın